Jak to kiedyś Terry Pratchett napisał:

“Na świecie istnieją podobno dwa rodzaje ludzi. Jedni kiedy dostają szklankę dokładnie w połowie napełnioną mówią:’ Ta szklanka jest w połowie pełna’.Ci drudzy mówią:’Ta szklanka jest w połowie pusta’.

Jednakże świat należy do tych, którzy patrzą na szklankę i mówią:’Co jest z tą szklanką? Przepraszam bardzo… No przepraszam… To ma być moja szklanka? Nie wydaje mi się. Moja szklanka była pełna. I większa od tej!’.

A na drugim końcu baru świat pełen jest innego rodzaju osób, które mają szklanki pęknięte albo szklanki przewrócone (zwykle przez kogoś z tych, którzy żądali większych szklanek), albo całkiem nie mają szklanek, bo stały z tyłu i barman ich nie zauważył.”

für richtig ansieht - ein Ausbluten des Geldbeutels

Moje wrażenia z Singapuru?  wysokie kary pieniężne. Wg  angielskiego powiedzenia “Singapore is a ‘fine’ city”, przy czym słowo „fine” znaczy nie tylko „piękny” …  Obecnie 1 € = ok. 2 $ SGN

Meine Erinnerungen an Saigon? Rush hour non stop, verschiedene Transportmöglichkeiten und die großzügig verlegten Kabel…

Moje wrażenia z Saigonu? Rush hour non stop, ciekawe warianty transportowania wszystkiego, no i to okablowanie…

Leidenschaftlich versus reserviert: Bruno Bozzetto spielt mit deutschen und italienischen Klischees (Illustration: Bruno Bozzetto)

Der organisierte Deutsche und der chaotische Italiener – das ist eine der vielen Szenen in dem Zeichentrickfilm von Bruno Bozzetto. Der Schöpfer des Signor Rossi hat einen ironisch-liebevollen Film über deutsche und italienische Stereotype produziert, vom Pünktlichkeitswahn zum Hotel Mama.

Hier link zum Film (in der Mitte des Artikels):

www.goethe.de/uun/bdu/de5579961.htm

Homepage von Bruno Bozzetto: http://www.bozzetto.com/

Sandmalerei - ungewöhnliches Talent

Rindfleischettikettierungsüberwachungsaufgabenübertragungsgesetz …

Oszczędzimy wam może tłumaczenia… Nie? Chcecie wiedzieć?

Chodzi o prawo dotyczące przenoszenia obowiązku nadzoru nad oznakowaniem mięsa wołowego. Zbadajmy zatem sprawność członków redakcji – ups! niezręczność językowa redaktorki wersji francuskiej, lekka dysleksja u tej od angielskiej, bełkot kolegi z Hiszpanii, nieudana próba włoskiej dziennikarki i okrągłe 10 punktów dla Niemiec!

Rzeczywiście, tego typu zabawy językiem są mocną stroną Niemców. Ich sekret to dopełniacz saksoński – niepozorne „s”, dzięki któremu można łączyć wyrazy niemal w nieskończoność. Dla wyrażenia tego, co oni powiedzą jednym słowem, Francuz będzie potrzebował aż czternaście! We Francji i w Hiszpanii najdłuższe wyrazy to odpowiednio anticonstitutionnellement i anticonstitucionalmente. Nieco ponad 20 liter. Ten wynik nie zrobi na nikim wrażenia, zwłaszcza jeśli porównamy go z polskim dziewięćdziesięciodziewięcionarodowościowy. A spróbujcie to poprawnie wypowiedzieć, jeśli nie jesteście Polakami! …”

caly artykul: www.presseurop.eu/pl/content/article/103731-lamislowka

„A ja zjadłem jabłko dziś rano”. Francuzi ucinają rozmowę o banałach tym krótkim zdaniem: Et moi j’ai mangé une pomme ce matin. (…) Niemcy skarżą się natomiast, że cokolwiek powiemy, to i tak „nieważne czy to marynarka czy spodnie” – das ist doch Jacke wie Hose. Wśród Francuzów wyszło już z mody powiedzenie ça ne lui rendra pas la jambe bien faite (to ci nie zapewni dobrej nogi); chodziło tu o kogucią nogę, mająca ponoć symbolizować dumę. Dziś mówi się raczej ça me fait une belle jambe! (to mi da ładną nogę). Dumni Niemcy robią w tym miejscu stereotypową aluzję do swej narodowej potrawy, Curry Wurst, mówiąc „nie dałbym za to kiełbasy” albo das ist mir Wurst (dosłownie „to dla mnie jak kiełbasa”).”

wiecej na ten temat: http://www.presseurop.eu/pl/content/article/113741-mam-gdzies