Justyna Wieczorek

Jak to kiedyś Terry Pratchett napisał:

“Na świecie istnieją podobno dwa rodzaje ludzi. Jedni kiedy dostają szklankę dokładnie w połowie napełnioną mówią:’ Ta szklanka jest w połowie pełna’.Ci drudzy mówią:’Ta szklanka jest w połowie pusta’.

Jednakże świat należy do tych, którzy patrzą na szklankę i mówią:’Co jest z tą szklanką? Przepraszam bardzo… No przepraszam… To ma być moja szklanka? Nie wydaje mi się. Moja szklanka była pełna. I większa od tej!’.

A na drugim końcu baru świat pełen jest innego rodzaju osób, które mają szklanki pęknięte albo szklanki przewrócone (zwykle przez kogoś z tych, którzy żądali większych szklanek), albo całkiem nie mają szklanek, bo stały z tyłu i barman ich nie zauważył.”

Und meine Erinnerungen an Singapur? Strenge Gesetze und hohe Geldstrafen. Ein englisches Sprichwort sagt, “Singapore is a ‘fine’ city”. Wer bei “fine” nur an schön denkt, liegt zwar richtig, hat aber die Doppeldeutigkeit jedoch nicht erkannt. Denn “fine” heißt nämlich auch Geldstrafe. Und damit wird angesprochen, was einem blüht, wenn man sich in Singapur nicht an das hält, was Vater Staat für richtig ansieht - ein Ausbluten des Geldbeutels Derzeit 1€ = ca. 2 $ SGN

Moje wrażenia z Singapuru?  wysokie kary pieniężne. Wg  angielskiego powiedzenia “Singapore is a ‘fine’ city”, przy czym słowo „fine” znaczy nie tylko „piękny” …  Obecnie 1 € = ok. 2 $ SGN

Meine Erinnerungen an Saigon? Rush hour non stop, verschiedene Transportmöglichkeiten und die großzügig verlegten Kabel…

Moje wrażenia z Saigonu? Rush hour non stop, ciekawe warianty transportowania wszystkiego, no i to okablowanie…

Leidenschaftlich versus reserviert: Bruno Bozzetto spielt mit deutschen und italienischen Klischees (Illustration: Bruno Bozzetto)

Der organisierte Deutsche und der chaotische Italiener – das ist eine der vielen Szenen in dem Zeichentrickfilm von Bruno Bozzetto. Der Schöpfer des Signor Rossi hat einen ironisch-liebevollen Film über deutsche und italienische Stereotype produziert, vom Pünktlichkeitswahn zum Hotel Mama.

Hier link zum Film (in der Mitte des Artikels):

www.goethe.de/uun/bdu/de5579961.htm

Homepage von Bruno Bozzetto: http://www.bozzetto.com/

Rysunki na piasku - niespotykany talent

Sandmalerei - ungewöhnliches Talent

Życie jest krótkie. Kademu dniowi należy nadać sens.

Im November, in meinem letzten Urlaub in Ägypten entdeckte ich die faszinierende Unterwasserwelt von bunten Fischen und Korallen. Das nächste        Mal werde ich mich sicherlich mit besserer Kamera ausstatten

Papageienfisch

Imperatorkaiserfische, die immer zu zweit schwimmen

“Czy kiedykolwiek próbowaliście wymówić najtrudniejsze i najdłuższe słowa świata? Nie? To czas na małą rozgrzewkę… (…) Jeśli nie znacie języka niemieckiego, to spróbujcie powiedzieć

Rindfleischettikettierungsüberwachungsaufgabenübertragungsgesetz …

Oszczędzimy wam może tłumaczenia… Nie? Chcecie wiedzieć?

Chodzi o prawo dotyczące przenoszenia obowiązku nadzoru nad oznakowaniem mięsa wołowego. Zbadajmy zatem sprawność członków redakcji – ups! niezręczność językowa redaktorki wersji francuskiej, lekka dysleksja u tej od angielskiej, bełkot kolegi z Hiszpanii, nieudana próba włoskiej dziennikarki i okrągłe 10 punktów dla Niemiec!

Rzeczywiście, tego typu zabawy językiem są mocną stroną Niemców. Ich sekret to dopełniacz saksoński – niepozorne „s”, dzięki któremu można łączyć wyrazy niemal w nieskończoność. Dla wyrażenia tego, co oni powiedzą jednym słowem, Francuz będzie potrzebował aż czternaście! We Francji i w Hiszpanii najdłuższe wyrazy to odpowiednio anticonstitutionnellement i anticonstitucionalmente. Nieco ponad 20 liter. Ten wynik nie zrobi na nikim wrażenia, zwłaszcza jeśli porównamy go z polskim dziewięćdziesięciodziewięcionarodowościowy. A spróbujcie to poprawnie wypowiedzieć, jeśli nie jesteście Polakami! …”

caly artykul: www.presseurop.eu/pl/content/article/103731-lamislowka

” Nudzi cię to, co mówi twój rozmówca? W Europie mamy mnóstwo różnych powiedzeń odpowiednich na taką okazję, począwszy od niemieckiego „nie dałbym za to kiełbasy”, po bardziej dosadne określenia. Oto kilka z z nich:

„A ja zjadłem jabłko dziś rano”. Francuzi ucinają rozmowę o banałach tym krótkim zdaniem: Et moi j’ai mangé une pomme ce matin. (…) Niemcy skarżą się natomiast, że cokolwiek powiemy, to i tak „nieważne czy to marynarka czy spodnie” – das ist doch Jacke wie Hose. Wśród Francuzów wyszło już z mody powiedzenie ça ne lui rendra pas la jambe bien faite (to ci nie zapewni dobrej nogi); chodziło tu o kogucią nogę, mająca ponoć symbolizować dumę. Dziś mówi się raczej ça me fait une belle jambe! (to mi da ładną nogę). Dumni Niemcy robią w tym miejscu stereotypową aluzję do swej narodowej potrawy, Curry Wurst, mówiąc „nie dałbym za to kiełbasy” albo das ist mir Wurst (dosłownie „to dla mnie jak kiełbasa”).”

wiecej na ten temat: http://www.presseurop.eu/pl/content/article/113741-mam-gdzies